Blogs

Fulltime

Herinneringen aan Piet Van de Raadt – Loek Marcus en Jan Podt

De ontmoeting tussen oud-directieleden Loek Marcus (77) en Jan Podt (79) is bijzonder. Bijna dertig jaar geleden hadden ze voor het laatst contact. In de kamer van directeur Luc Baltus omhelzen ze elkaar hartelijk. ‘Oude kerels zijn we’, zegt Marcus. ‘Nou, ik had je nog wel herkend hoor’, lacht Podt. Eenmaal aan tafel – nota bene de vergadertafel die Podt indertijd liet maken voor zijn eigen werkkamer – komt het gesprek al gauw op Piet van de Raadt. Hoe kijken deze twee heren terug op de overdracht uit 1983? En zijn ze nog trots op het bedrijf? In gesprek met interviewer Marco van de Berg, Luc Baltus en Anja de Haas (beiden VDR Bouwgroep), blikken Podt en Marcus terug op de tijd dat Piet van de Raadt zijn bedrijf in een stichting onderbracht.

Deventer, April 2024
Tekst en foto’s: Marco van den Berg.


Wie is Jan Podt?
Podt vertelt dat hij in 2003 afscheid nam. ‘Ik ben nu 21 jaar met prepensioen. Ik kon er op mijn 58ste uit.’ Hij is jarenlang directeur van de bouwdivisie geweest en kan nog in geuren en kleuren vertellen over alle kleine en grote projecten. De bouw van de enorme NATO-hallen in Vriezenveen, bijvoorbeeld. Een megaopdracht van Defensie, waarbij uiteraard veel geld was gemoeid. Veertig aannemers deden mee bij de aanbesteding en zij kregen het toch maar mooi gegund.

‘Maar ik stond ook te boek als kritisch’, vertelt Podt. ‘Ik rekende elk jaar in september uit wat de designkosten waren geweest van projecten die aan ons voorbij gingen. Dat ging soms over de miljoen heen. Dan zeiden collega’s al snel: Ach, die Podt is weer depressief… Maar ik wilde iedereen alert houden: die kosten moesten zo laag mogelijk blijven.’

Wie is Loek Marcus?
Marcus vertelt dat hij in 1993 is vertrokken. Een overstap naar Homburg Groep. Tevens een kans om meer te kunnen ondernemen. Terugkijkend is dat ook zijn kritiek op het bedrijf dat Piet van de Raadt achterliet: een bedrijf in handen leggen van een stichting maakt het voor directieleden minder avontuurlijk. Maar daarover straks meer.

Podt vertelt dat zijn zoon als ZZP’er in de bouwwereld werkt. ‘Hij wil namelijk zelf kunnen kiezen welke auto hij rijdt en welke laptop hij gebruikt.’ Marcus moet grinniken: ‘Dat had jij toch ook, Jan? Jij wilde alleen Mercedes.’ De heren moeten er hartelijk om lachen.

Waarom zijn de heren uitgenodigd voor dit gesprek?
Luc Baltus legt uit waarom dit gesprek is gearrangeerd. Voor het jaarboek wil het bedrijf terugblikken op 1983, het jaar waarin de stichting is opgericht. Slechts weinigen weten nog hoe dat is gegaan en waarom dat is gebeurd. Kunnen Marcus en Podt wellicht wat opheldering geven?

Baltus voegt daar nog aan toe: ‘De statuten zijn er uiteraard wel en je kan eigenlijk zeggen: die zijn fantastisch dichtgetimmerd. Want je leest precies wat er wel en niet kan. En er is gewoon weinig speelruimte. Ik heb altijd gedacht: daar zit waarschijnlijk een flink aandeel in van Marcus. Die heeft dat op verzoek van Van de Raadt zo vormgegeven. Klopt dat?’

Meekijken voor de finishing touch
Marcus schudt zijn hoofd: ‘Het zit een beetje anders. Toen ik in 1983 bij het bedrijf kwam, waren alle stukken voor de overdracht al voor 95 procent afgerond. Ik heb er slechts een finishing touch aan gegeven. Het is vooral het werk geweest van Van de Raadt en de notaris. Ik kon daar niet zoveel meer aan veranderen.’

De nieuwe roerganger Hans van der Stoop benaderde Marcus: ‘Hij zei: Joh, kijk even mee, want jij bent ook niet dom. Maar vergis je niet: ik had weinig positie. Ik was slechts aangenomen als financieel adjunct-directeur en dat was onder Van der Stoop. En ik moest alleen maar mijn razende best doen om de financiële huishouding weer op orde te krijgen. Want er waren voor mij twee of drie mensen afgeknapt als financiële man, dus er was werk aan de winkel.’

Orde op zaken stellen
Marcus vertelt hoe hij bij het bedrijf kwam. ‘Ik was bij mijn vorige werkgever met herrie vertrokken. Van der Stoop wist dat en toen ik het contract had getekend, zei hij meteen: Wanneer kan je beginnen? Ik zei: Over een dag of veertien. Hij zei: Nee joh, ik weet precies wat er aan de hand is. Blijf maar gelijk. Toen ging hij naar het kantoor en er stond een hele grote tafel en die lag vol met stukken. Hij zei: Doe je best. Maandag begint de bouwvak. Als je er niet uitkomt, dan bel je maar. Dus ik heb twee of drie weken in mijn eentje gezeten en ik heb hem tussendoor twee keer gebeld om inzicht te krijgen in die puinhoop. Dat was mijn hoofdtaak: orde op zaken stellen.’

Er waren in die overgangsperiode naar de stichting twee redenen voor deze wanorde, vertelt Marcus. ‘De eerste reden: de enorme eigenwijsheid van Van de Raadt. Want daar kon je het eigenlijk nooit goed doen als financiële man. En ten tweede: er was een hoofdboekhouder die er alles aan wilde doen om zelf financieel adjunct-directeur te worden. Hij reed de collega’s in de wielen. Dus dat zit niet goed op die afdeling.’

Van de Raadt kwam soms briesend binnen, vertelt Marcus. ‘Dan zei hij: Wat heb je nou gedaan? Meestal zei ik: Je moet niet bij mij zijn, maar bij mijn baas; bij Van der Stoop. Want ik had al vrij snel in de gaten wat er aan de hand was. Van de Raadt wilde afscheid nemen en moest het werk overdragen. Maar eigenlijk kon hij het niet loslaten. Dus ik heb vrij snel duidelijk gemaakt: ik heb slechts één baas. Nee, ik wilde niet uitgespeeld worden tussen die twee.’

Marcus constateerde ook rariteiten in de boekhouding. ‘Dan zei ik tegen een collega: Volgens mij is hier debet met credit verwisseld. Maar dan kreeg ik als antwoord: Dat weet ik wel, maar als ik dat niet doe, dan snapt Van de Raadt het niet. Ik wil maar zeggen: iedereen deed zijn best om hem tevreden te stellen. Dat was niet helemaal zoals ik het gewend was.’

Afscheidsbrief Van de Raadt
Podt legt opeens een brief op tafel. Het is de brief van eind ’82 waarin Van de Raadt zijn vertrek aankondigde.

‘Hij legt hier ook al uit dat hij bezig is met die stichting en dat hij het graag wilde overdragen aan de werknemers.’ Van de Raadt wist ‘verrekte goed wat hij wilde’, vertelt Podt. En dat eigenwijze waar Marcus het over heeft, herkent hij ook. Hij geeft een mooi voorbeeld:

‘We bouwden in Apeldoorn een groot winkelcentrum, maar opeens moest ik bij Van de Raadt komen. De resultaten vielen tegen. Ik wist direct dat het een misverstand moest zijn. Dus ik ging het zelf uitzoeken en toen bleek dat hij de sociale lasten op arbeid verkeerd had berekend. Daardoor was de winst nagenoeg verdampt.’ Maar Van de Raadt was niet blij dat het lek boven was. ‘Ik kreeg op mijn mieter omdat ik zelf navraag had gedaan. Daardoor stond hij in zijn hemd.’

Super kritisch, of zeer scherp?
Marcus heeft ook zo’n voorbeeld: ‘Ik nam die oud-profvoetballer Stef Walbeek aan op een financiële functie. Via via had ik gehoord dat hij een uitstekende reputatie had. Toen Van de Raadt dat hoorde, kwam hij mijn kamer binnen. Hoe kun jij nou in godsnaam een ex-voetballer aannemen? Wie doet dat nou? Dus ik verwees hem door naar Van der Stoop. En die zei alleen maar: Als Marcus dat vindt, dan sta ik er gewoon achter. Dat was einde discussie.’

De situatie in 1983 was een soort slangenkuil, vertellen Marcus en Podt. Ook al hebben ze verschillende ervaringen. Podt: ‘Van de Raadt wilde je gewoon opvoeden en ervoor zorgen dat je scherp bleef en op dingen bleef letten. Zo heb ik dat altijd ervaren. Hij wilde mij vooral bijbrengen hoe hij dacht dat het moest.’ In het begin was dat wennen. ‘Bij mijn vorige werkgever voelde ik mij een zeer gewaarde kracht, maar toen ik hier in dienst kwam, deed ik zogenaamd alles verkeerd.’

Van de Raadt zei nooit hoe het moest, maar alleen dat het niet goed was, vertelt Podt. ‘Toen ik hem daar een keer op aansprak, ging hij even weg naar zijn magazijntje achter het kantoor. Daar pakte hij een boekje over kunst met de titel Alles mag. Daar schreef hij voorin: Hij weet het allemaal. Met een vriendelijke groet, Van de Raadt. En vervolgens kreeg ik dat boekje en een stomp op de schouder. Geen sorry of iets, maar dit was zijn manier van reageren. Hij wilde je eigenlijk drillen.’

Dat betekende ook: goed op de kleintjes letten. Podt: ‘Ik weet nog dat we in Doetinchem een winkelpand met woonhuis bouwden. We hadden een contract bij Van der Woerd, de bouwmateriaalhandel hier in Deventer. Een jaarcontract voor cement. Die uitvoerder in Doetinchem kwam drie zakken cement tekort en die kocht hij bij de plaatselijke handel, want hij had het snel nodig. Die zakken waren een dubbeltje duurder en vervolgens werd ik bij Van de Raadt op het matje geroepen. Hij zei: Heb jij dat geaccordeerd? Je weet toch van het jaarcontract? Ik zei: Blijkbaar had hij het nodig, want anders had hij het niet gedaan. En Van de Raadt antwoordde: Maar dat zijn mijn centen. Wat doe jij nog meer van mijn centen?

Respect voor Van de Raadt

Typisch Van de Raadt

Die controle lijkt overdreven, maar hield iedereen bij de les, vertelt Podt: ‘Van de Raadt kwam niet zo vaak op de bouwplaats, maar als hij kwam, dan ging hij onderaan de steiger spijkers zoeken. En dan zei hij: Luister jongen, hier ligt weer voor 30 cent. Gewoon voor het oprapen.’ Verspilling was hem een doorn in het oog. ‘Hier in Deventer moest de brug over de IJssel gerestaureerd worden. Onze timmerlieden maakten de vloerdelen, maar lieten steeds hun hamer in het water vallen. Toen zei Van de Raadt: Die hamer gaat voortaan met een touw aan je riem.

Dat toezicht vanuit een soort wantrouwen had ook een andere achtergrond, vertelt Marcus. ‘Hij liet zich door externe partijen soms verkeerd informeren en adviseren. Dat waren bureaus die vooral keken hoe ze hun eigen zakken konden vullen. Zij constateerden soms problemen die er helemaal niet waren. Toen ik daar de mogelijkheid voor kreeg, heb ik gezegd: Met die mensen doen we geen zaken meer.’

Marcus moet opeens lachen. ‘Weet je wat ook kenmerkend was? Hij liep vaak fluitend door de gang. Je wist precies dat hij eraan kwam. Maar als hij floot, dan kon je beter uit de buurt blijven, want dat was foute boel. Dan had-ie iets te vereffenen. Heel eerlijk: ik was eigenlijk opgelucht toen Van de Raadt vertrok. Er kwam opeens een hoop rust en ontspanning in het bedrijf.’

Podt ziet dat iets anders. ‘Hij was gewoon veeleisend, omdat hij het goede voor ogen had. Ik was een keer te laat met een project en ik vertelde dat ik weinig tijd had. Toen zei hij: Moet je goed luisteren, Jan. Ik was vanmorgen om zeven uur op kantoor. Toen was jij er nog niet. Ik ga straks om zeven uur naar huis en dan ben jij al weg. Dus jij moet mij niet vertellen dat jij geen tijd meer hebt… Ja, hij was verbaal heel sterk en wilde ook qua kennis niet voor mensen onder doen. Dan ging hij zich eerst flink inlezen en dan kwam hij er later op terug. Vanuit het niets vertelde hij dan hele verhalen over duiven, bijvoorbeeld.’

Waarom schonk Van de Raadt het bedrijf aan zijn personeel?
De hamvraag blijft: waarom schonk Van de Raadt het bedrijf aan zijn personeel? Marcus en Podt hebben enigszins afwijkende visies. Het heeft anderhalf jaar geduurd voordat die overdracht was geregeld. ‘Er werd gewoon over onderhandeld. De Belastingdienst moest de constructie goedkeuren’, weet Marcus. Erg lovend is hij niet over de gekozen oplossing. ‘Ik heb weleens gezegd tegen Hans van der Stoop: Eigenlijk zit dit bedrijf in een dode hand. Want je kunt hier niks mee: het kan alleen verkocht worden als alle stichtingsleden hiermee instemmen.’

Voor werknemers kwam er wel een prima winstdeling, weet Podt. ‘Aan de andere kant: voor die tijd schonk hij ook al één keer per jaar vorstelijke bedragen aan het personeel. Zoiets zou je nu een dertiende maand noemen. Hij noemde dat pink. Zoiets als: met de pink geld naar iemand toeschuiven.’ Maar geen zwart geld, bezweert Marcus. ‘Daar deed hij niet aan en daar was ik zelf ook wars van. Sterker nog: er zijn in de loop der jaren verschillende bouwpartners bij ons weggelopen omdat we niet wilden sjoemelen.’

Ja, die Van de Raadt was zuiver in de leer, zegt Podt. ‘En hij gaf voor zichzelf weinig geld uit. Altijd bang dat hij weer arm zou worden. Zijn vader was al jong overleden en hij moest toen zelf de kost verdienen.

Allemaal moeilijke omstandigheden en zijn leven lang wilde hij zo’n terugval voorkomen.’ Aan zijn oprechtheid twijfelt Podt niet. ‘Maar als je een confrontatie met hem had gehad, dan liep hij met een grote boog om je heen. Zo van: Ik mag jou even niet.

Volgens Podt liet Van der Raadt een flink deel van zijn geld in het bedrijf zitten om het stevig in de benen te houden. ‘Dankzij die constructie met de stichting wist hij te voorkomen dat het bedrijf door een opvolger zou worden verkocht. Want dan zou een nieuwe eigenaar het geheel opslokken en Van de Raadt wilde nou juist dat het een zelfstandige unit zou blijven. Zijn bedrijf moest er blijven voor de medewerkers. Hij wilde het voor hen goed afregelen, omdat zij dat verdienden. Zo zag hij dat. Ik geloof dat echt.’

Marcus reageert: ‘Dat aspect van het zelfstandig blijven had ik inderdaad even over het hoofd gezien. Dat kan kloppen.’ Ook het sociale aspect kan Marcus zeer zeker onderschrijven. ‘Zijn opvolger Van der Stoop zei letterlijk: Wat er ook gebeurt, wij gaan geen mensen ontslaan. Toen kreeg je dus die eigen projecten, waarbij het bedrijf zelf grond kocht en vastgoed ging ontwikkelen. Daar werden dan huurders voor gezocht. Zodat er ook in slappe tijden gebouwd kon worden.’

Respect voor Van de Raadt als ondernemer
Veel concurrerende bouwbedrijven waar ze in 1983 huizenhoog tegenop keken, zijn inmiddels weg. Vaak ook door financieel wanbeheer. Directieleden die al het geld eruit wisten te persen om zichzelf te verrijken. In dat opzicht heeft VDR Groep een hele andere koers gevaren. Vanwege de stichting kan je het geld niet zomaar uit het bedrijf laten lopen. Opgebouwde reserves geven bovendien de mogelijkheid om goede voorzieningen te bieden.

Nog even terug naar Van de Raadt. Die mocht in 1983 geen commissaris worden. Dat was uiteindelijk de deal met de fiscus. Marcus weet hoeveel pijn dat heeft gekost. ‘Hij probeerde via een achterdeurtje nog wel invloed uit te oefenen, maar dat werd binnen het bedrijf niet geaccepteerd. Na het afscheid kwam hij nog weleens binnen lopen, maar toen was het een hele andere man. Hij zei ook: Ik vind het leven eigenlijk helemaal niet leuk meer.

Podt over de handelsgeest van Van de Raadt: ‘Hij had een uitzonderlijke verzameling postzegels. En thuis in zijn kelder stonden emmers vol zilveren muntstukken. Die had hij zelf omgewisseld, toen ze uit de omloop gingen. Die bleken later veel geld waard. Ja, hij had daar gevoel voor.’ Naar buiten toe had hij ook veel uitstraling, weet Podt. ‘Mensen hadden vertrouwen in hem. Wat ik al zei: het eerste half jaar had ik een negatief gevoel over hem, omdat hij mij niet meteen accepteerde. Later veranderde dat, omdat hij juist veel ruimte gaf.’

Een goede relatie met Marcus bleef uit. ‘Maar ik respecteer hem enorm als ondernemer.’ Wat dat betreft is het ‘meer dan terecht’ dat zijn borstbeeld nog altijd in de hal staat, vindt Marcus. ‘Laten we eerlijk zijn: als je zo’n bedrijf als dit weet op te bouwen, dan verdient dat alle lof.’ Podt knikt instemmend. ‘Ik ben er nog steeds trots op dat ik hier kon werken. En dat zal ik blijven ook.

Laten we kennismaken
Ben je op zoek naar een bouwpartner die echt naar je luistert en met je meedenkt?

Ontwikkelingen bij VDR

Het laatste nieuws en updates

  • Blogs
    Leren, werken en wonen 2.0
    12 augustus 2025

    VDR heeft in 2025 het voormalige winkel- en bedrijfspand aan de Dapperstraat in Deventer gekocht. Het idee/plan is om dit te verbouwen naar 16 ‘kleine’ wooneenheden (appartementen en studio’s). De 16 zelfstandige appartementen gaan we verhuren aan “eigen” jongeren en onze leerlingen van BouwTalent. De 2 kleine studio’s (< 40 m2) gaan we gebruiken voor huisvesting van studenten die bij VDR (of eventueel andere Deventer bedrijven) stage of afstudeerprojecten doen.

    Lees verder
  • Blogs
    Kim Kerkdijk – Ruimte voor ontwikkeling
    19 mei 2025

    Kim Kerkdijk, vierdejaars student Facility Management aan het Saxion University of Applied Sciences, werkt momenteel aan een afstudeeropdracht die er voor onze hele organisatie toe doet. Kim onderzoekt wat onze collega’s nodig hebben om met plezier, focus en energie te kunnen werken, nu én in de toekomst.

    Lees verder
  • Blogs
    Van Horeca naar de Bouw: Het verhaal van Lucas Achterhoek
    10 april 2025

    Bij VDR Bouwgroep en VDR BouwTalent zetten we vol in op het opleiden en begeleiden van jong talent. Lucas Achterhoek is daar een prachtig voorbeeld van. Met zijn 21 jaar heeft hij al een indrukwekkend traject doorlopen binnen de bouwsector. Nu precies 2 jaar na de opening van het woonhuis Leren, werken & wonen blikken we met Lucas terug op deze periode.

    Lees verder
  • Blogs
    Ronald is VDR
    12 maart 2025

    Uitvoerder Ronald Rietman combineert zijn werk bij VDR Bouwgroep met een passie voor imkeren. Ontdek hoe hij de overeenkomsten tussen bouw en bijenhouderij ziet en hoe hij zowel in zijn werk als op zijn erf bouwt aan samenwerking, precisie en biodiversiteit.

    Lees verder
  • Blogs
    Marcel is VDR
    12 maart 2025

    Marcel Spieker werkt al 25 jaar bij VDR Bouwgroep en groeide van metselaar uit tot specialist in machines. Hij vertelt over zijn liefde voor grote projecten, de sterke collegialiteit bij VDR en zijn passie voor oldtimer-trekkers. Lees zijn inspirerende verhaal over vakmanschap, werkplezier en persoonlijke groei.

    Lees verder
  • Blogs
    Gejo is VDR
    11 maart 2025

    Gejo Pouw (55) werkt al ruim dertig jaar bij VDR Bouwgroep in Deventer. Wat begon als een carrière als metselaar, groeide uit tot een veelzijdige loopbaan binnen het bedrijf. ‘Ik ben 1 mei 1991 begonnen, direct uit militaire dienst. Ik kende iemand bij VDR en die zei: Heb je al werk? Nee? Nou, ga daar maar eens kijken. En zo ben ik aangenomen.’

    Lees verder
  • Blogs
    Bryan is VDR
    11 maart 2025

    Bryan Kaag (26) werkt nu anderhalf jaar bij VDR en hij voelt zich al helemaal thuis. Ja, zelfs letterlijk, want sinds vorig jaar woont hij samen met zijn vriendin in het BouwTalent-pand aan de Holterweg. ‘Ik heb het prima voor mekaar.’

    Lees verder
  • Blogs
    Stefan Reugebrink – 28 jaar aan het bouwen
    13 november 2024

    Voor velen is Stefan Reugebrink geen onbekende. 28 Jaar geleden begon Stefan zijn carrière als timmerman in opleiding bij VDR. Gedurende zijn opleiding liep hij twee jaar stage bij Herman Kelderman en startte zijn eerste bouwproject naast de Hema in het centrum van Deventer.

    Lees verder
  • Blogs
    Jos ten Have – 43 jaar pure ervaring
    14 oktober 2024

    Vanaf augustus 1980 is Jos ten Have werkzaam bij VDR Bouwgroep, wat toen nog bouwbedrijf P.A. van de Raadt was en later Metabouw werd. Na zijn voorop – leiding LTS (Lagere Technische School) is hij als 17-jarige leerling timmerman gestart bij VDR. Dat was in die periode heel normaal: je ging gewoon aan het werk. Er moest geld verdiend worden.

    Lees verder
  • Blogs
    Natuurcompensief Bouwen
    26 september 2024

    Natuurlijk gebouw(d). Het is tijd om de natuur nog meer te betrekken bij onze bouwactiviteiten. Dat doen wij met: Natuurcompensief bouwen! “Sinds mijn start bij VDR Bouwgroep werk ik mee aan het pilotproject in Luttenberg. Dit project biedt ons de kans om verder te kijken dan onze dagelijkse werkzaamheden.

    Lees verder
  • Blogs
    Alfons Wigink gaat lachend het land door
    19 augustus 2024

    Chauffeur van de opvallende VDR vrachtwagen en in z’n vrije tijd in de weer met aandelenkoersen. Wij gingen met Alfons om tafel voor een goed verhaal. Nou, die kun je krijgen. De koning van VDR rijdt stad en land af om de mensen op onze bouwplaatsen te ondersteunen.

    Lees verder
  • Blogs
    Podcast – We Are Stewards
    27 juni 2024

    In de podcastserie We Are Stewards geven vier Nederlandse ondernemingen een inkijkje in hun reis naar Steward Ownership – de ‘nieuwe’ vorm van ondernemen waarbij stemrecht en winstrecht worden gescheiden, en het primaire doel niet meer draait om winst, maar om het nastreven van de missie.In aflevering 3 (luister via ons YouTube kanaal) komen Laura van Huigenbosch (project en proces coördinator) en Luc Baltus (algemeen directeur) aan het woord over de bijzondere structuur van ons bedrijf: VDR Bouwgroep B.V., al sinds 1983 ondergebracht in een stichtingsvorm.

    Lees verder
  • Blogs
    Herinneringen aan Piet Van de Raadt – Bart Huis in ’t Veld
    8 april 2024

    Bart Huis in ‘t Veld (88) werkte dertig jaar samen met Piet van de Raadt en was onder meer bedrijfsleider. Hoe kijkt hij terug op de naamgever van VDR Bouwgroep en die overgang naar een stichting in 1983? Terugrekenend begon Huis in ‘t Veld al in 1953 (!) als timmerman bij het bouwbedrijf van Piet van de Raadt op de Brink in Deventer. Achttien jaar oud. Hij was nog in opleiding als uitvoerder en die aanstelling volgde na een paar jaar.

    Lees verder
  • Blogs
    Herinneringen aan Piet Van de Raadt – Jan Dufour
    8 april 2024

    “Hij hield oog voor de mensen die het werk deden”. Jan Dufour (80) kwam in 1971 als loonadministrateur in dienst, maar kreeg er al snel een stuk boekhouding en personeelszaken bij. Met veel plezier maakte hij de veertig jaar vol. Dufour groeide uit tot een vertrouweling van Piet van de Raadt, maar dat ging niet zonder slag of stoot.

    Lees verder
  • Blogs
    Werken om te leren: Bram Ehren
    9 oktober 2023

    Zoals de coach van een voetbalelftal leidt Bram Ehren de nieuwe generatie sterspelers op in de bouw. Bram leert zijn spelers van VDR BouwTalent technische vakkennis, efficiënt werken en zorgt voor alle randzaken zodat de leerlingen zich zo optimaal mogelijk kunnen door ontwikkelen in de bouw.

    Lees verder
  • Blogs
    De nieuwe generatie bouwers
    4 september 2023

    Begin 2021 heeft VDR Bouwgroep de opleidingstak VDR BouwTalent in het leven geroepen. Ook is hiermee de samenwerking met Bouwmensen Deventer op poten gezet. VDR BouwTalent en Bouwmensen Deventer hebben een gezamenlijk doel: de nieuwe generatie bouwers klaarstomen voor de toekomst. Onze toekomst.

    Lees verder
  • Blogs
    Slim voor je medewerkers zorgen
    26 april 2023

    Bouwend Nederland geeft, vanuit het oogpunt ‘Slim voor je medewerkers zorgen’, een inkijkje in onze organisatie. Presentator Eric Bouwman ging in gesprek met Luc Baltus, Silvo Maatman en Peter Meerman. Bekijk de video en zie hoe we anno 2023 blijven bouwen met plezier, ambitie en verantwoordelijkheid.

    Lees verder
  • Blogs
    Al werkend een diploma halen
    2 maart 2023

    Dit bedrijf uit Deventer laat nieuw personeel een eigen huurhuis bouwen. Extra salaris, een auto, veel vakantiedagen: bedrijven zijn creatief om personeel te lokken. Maar wat is in deze tijd nóg gewilder? Een bouwbedrijf uit Deventer biedt personeel een eigen huis. Oké, eerlijk: een huisje. “Vrienden zijn wel jaloers hoor.’’

    Lees verder
  • Blogs
    BouwTalent maakt eigen huurwoning
    14 februari 2023

    Dit bedrijf uit Deventer laat nieuw personeel een eigen huurhuis bouwen. Extra salaris, een auto, veel vakantiedagen: bedrijven zijn creatief om personeel te lokken. Maar wat is in deze tijd nóg gewilder? Een bouwbedrijf uit Deventer biedt personeel een eigen huis. Oké, eerlijk: een huisje. “Vrienden zijn wel jaloers hoor.’’

    Lees verder
  • Blogs
    Wesley Gerrits volop in ontwikkeling
    13 februari 2023

    In 2015 begon Wesley Gerrits als timmerman in de bouw en startte in september 2021 met de duale hbo opleiding Bouwkunde aan de Hogeschool Arnhem-Nijmegen. “Ik wil engineer worden. Daar moe(s)t ik wat voor doen,” aldus Wesley Gerrits.

    Lees verder